همه انسانها در شرایط خاص از پس همه امور خود بر می آیند و می توانند به تنهایی با تمام مشکلاتشان مبارزه کنند. در قدیم کارها تقسیم شده بود. مردان در بیرون و زنان در خانه به امور می رسیدند. در آن روزگار تجملات به نوعی بود که اغلب از عهده، حدود یا بیشتر آن بر می آمدند.

مرد نیازی به این نداشت که در خانه نیز وظیفه ای را بعهده بگیرد و حتی لازم نبود بیش از آنچه که باید در خانه بماند و برعکس کمتر زنی به خودش اجازه می داد که در بیرون کار کند. تمام زنان آن عصر از ظرافتهای زنانه خود بهره می بردند...

ماجرا طولانیه و خودتون می دونید اون موقعها چطور بود. قطعا اگر خوب بود تغییر نمی کرد.

نسل جهش یافته بعدی، از انقلاب کبیر فرانسه شروع شد. حتما تاریخشو خودتون بهتر از من می دونید. جمعیت کره زمین زیادتر شد و زنان نیز مجبور به کار شدند. سیاست کثیفی بود که زنان با حقوق کمتر کار بیشتری انجام می دادند. از طرفی هم همیشه برای شروع... و از طرف دیگر تعداد فرزندان کمتر شد. چون زنی که بیرون کار می کرد توان نگهداری از چند فرزند را نداشت. باز برای من ضررها و سودهایی که این تحول را در دنیا ایجاد کرد اهمیتی ندارد و صرفا تکرار کوتاه از یک دوره است.

نسل جهشی بعد، نسل فعلی کشور ما و نسل قبلی اروپا و امریکاست. زنان همپای مردان در عرصه های اجتماعی ظهور کردند. چه عالی!

مردان تعصبات خشک را کنار گذاشتند و از تفکرهای، جنسی که تا دیروز ضعیف شمرده می شد استقبال کردند.

نتیجه برابری حقوق زن و مرد بود.

اما آنچه که این برابری ایجاد کرده بود" نا هنجاری"anomaly" بود که لذت این شادی را کم می کند.

برابری حقوق مرد و زن به چه مفهومی بکار رفت؟ چه شد که مردان دراز گیسو و زنان سر تراشیده را باید بپذیریم؟

عنوان:

جامعه دیگر نیازی به واژه زن یا مرد به صورت انفرادی نیست. نیاز به واژه انسان "human"است.

منطق:

با تکامل تدریجی اطلاعات، انسانها "رباتیک" شده اند. نگویید نه. چون عصر اطلاعات و دانش و فن آوری، کلماتی است که روزانه چندین بار می شنوید.

راهکار:

راهکار بسیار ساده است . "زن" به عنوان یک جنس لطیف همیشه جنس لطیف باقی خواهد ماند.

باید یاد بگیرد وقتی در کوه هست مانند کوه مقاوم، در دریا به زلالی آب باشد.

از خودم شروع کردم

وقتی در معدن هستم به اندازه یک مرد نه بیشتر کار میکنم و برخورد مردانه من باعث شود که کسی از بودن جنس لطیف احساس سستی و تاسف نکند و حتی کسی حضور یک زن را در محیط خشک مردانه احساس نکند. از طرفی وقتی می خواهم به مهمانی بروم مانند هر دختر دیگری دنبال درست کردن مو، آرایش صورت لباسهای رنگارنگ هستم . برایم مهم است که ناخنهایم همیشه زیبا و مرتب باشد.

برایم مهم است که نرمی و لطافت داشته باشم و برایم مهم است که در جلسات رسمی صاحب سخن باشم.

برایم مهم است که وقتی با یک دوست که جنس مخالف است وقتی صحبت می کنم احساس کند که با همکار مرد و یا دوست مرد خود صحبت می کند و دچار تشویش نشود.

برایم مهم است که همسر دوست مرد به من اطمینان داشته باشد و به من به چشم یک دوست یا خواهر نگاه کند نه رقیب.

برایم مهم است در جایی که نیاز به مرد باشد مثل مرد حضور داشته باشم و در جایی که باید نقش خودم یعنی زن را داشته باشم و بتوانم به ظرافتها و لطافتهایم را پیاده کنم.

آنچه که جامعه ما در حال حاضر نیاز دارد یک منحنی سینوسی است که وقتی به سمت آن کشیده شدی، یک رفت و برگشت کامل انجام بدهی و دقیقا و تماما  به نقطه اول بر گردی. بطوریکه هیچ اثری از سیر منحنی روی شخص باقی نماند. به این صورت فازهای زیادی را بدون تداخل می توان سپری کند.

در حال حاضر منحنیهای ما شبیه به منحنی الاستیک شده که اثر کشش traction هنوز در ناحیه برگشت ناپذیر باقیمانده و  بازنگشته یا شاید هم باز نگردد.

در مورد آقایون رو بگذارید خودشان بگویند.